UMUT AĞACI

Ölümle yaşam arasında bir yerde

Bir küçücük tohumdun seni bulduğumda.

Ellerimle toprak kazıyarak derin derin

Gömdüm nefes nefese seni orada.

Ölmüş cana, can gelmez dediler

Harcama zamanını boşa dediler

Aldırmadım, umudum var dedim

Sen çıldırmışsın yahu, dediler.

Yeşereceksin, büyüyeceksin dedim

Gecemi gündüzümü sana verdim

Dirhem dirhem boy verirken ölüme inat

Ben sendeki o inadı sevdim.

Günler geçti, haftalar geçti

Bana sorarsan bir ömür geçti

Kımıldadı toprak titrek titrek

Bir şafak vakti gözlerim, filizini seçti.

Toprağın derinliklerine köklerini saldın

Boy boy büyüdün, canlanır oldun

Avuçlarımla verdiğim suları içerken

Geleceğin için kim bilir ne hayaller kurdun.

Ayrım gözetmeden insanlar arasında

Sunacaksın meyvelerini en alasında

Cümle böcek ve kelebek dönerken etrafında

Yavru kuşlar ötecek, dallarındaki yuvasında.

Birlikte karlı, yağışlı zamanlar yaşadık

Nice depremler gördük, ayakta kaldık

İki sevgili gibi el ele, yan yana

Sevinç ve hüzünlerimizi birlikte paylaştık

Sen ben oldun, ben sen oldum

Yaşamın sevincini sende buldum

Biribirimize ihanet etmedik asla

Güzel ve duru yaşamı seninle gördüm.

Sabırla, yanı başında dönüp durdum

Ayrık otlarını söküp, toprağını kardım

Uyandığımızda ikimiz bir şafak vakti

Adını UMUT AĞACI koydum.

H. Sevinc                    Aralık 2003

geri

UMUT AĞACI

Ölümle yaşam arasında bir yerde

Bir küçücük tohumdun seni bulduğumda.

Ellerimle toprak kazıyarak derin derin

Gömdüm nefes nefese seni orada.

Ölmüş cana, can gelmez dediler

Harcama zamanını boşa dediler

Aldırmadım, umudum var dedim

Sen çıldırmışsın yahu, dediler.

Yeşereceksin, büyüyeceksin dedim

Gecemi gündüzümü sana verdim

Dirhem dirhem boy verirken ölüme inat

Ben sendeki o inadı sevdim.

Günler geçti, haftalar geçti

Bana sorarsan bir ömür geçti

Kımıldadı toprak titrek titrek

Bir şafak vakti gözlerim, filizini seçti.

Toprağın derinliklerine köklerini saldın

Boy boy büyüdün, canlanır oldun

Avuçlarımla verdiğim suları içerken

Geleceğin için kim bilir ne hayaller kurdun.

Ayrım gözetmeden insanlar arasında

Sunacaksın meyvelerini en alasında

Cümle böcek ve kelebek dönerken etrafında

Yavru kuşlar ötecek, dallarındaki yuvasında.

Birlikte karlı, yağışlı zamanlar yaşadık

Nice depremler gördük, ayakta kaldık

İki sevgili gibi el ele, yan yana

Sevinç ve hüzünlerimizi birlikte paylaştık

Sen ben oldun, ben sen oldum

Yaşamın sevincini sende buldum

Biribirimize ihanet etmedik asla

Güzel ve duru yaşamı seninle gördüm.

Sabırla, yanı başında dönüp durdum

Ayrık otlarını söküp, toprağını kardım

Uyandığımızda ikimiz bir şafak vakti

Adını UMUT AĞACI koydum.

H. Sevinc Aralık 2003